İngilizce-Türkçe-Almanca sözlük

1. silmek, bozmak, tıkamak, yoketmek.
2. i. yok etme, silme. obliterasyon,yoketme. yoketme. i. yok etme, silme. obliterasyon. Vücuttaki boşlukların dolması yapışması veya tıkanması, obliterasyon. yok etme, silme, tahrip etme, bozma.
3. silme.
4. silme. silinme. aşınma. aşındırma. iptal.
5. yoketme, obliterasyon.

Etymology : Latin oblitteratus, past participle of oblitterare, from ob- ob- + littera letter
Pronunciation : &-'bli-t&-"rAt, O-
Function : transitive verb
Date : 1609

---

1. destruction; erasure; annihilation. obliteration\ob*lit`er*a"tion\ , n. [l. obliteratio: cf.f. oblitération.] the act of obliterating, or the state of being obliterated; extinction. m. hale.
2. The act of obliterating, or the state of being obliterated; extinction.
3. To erase or blot out; to efface; to render undecipherable, as a writing.
4. To wear out; to remove or destroy utterly by any means; to render imperceptible; as. to obliterate ideas; to obliterate the monuments of antiquity.
5. Scarcely distinct; applied to the markings of insects. remove completely from recognition or memory; "efface the memory of the time in the camps" do away with completely, without leaving a trace.