İngilizce-Türkçe-Almanca sözlük

1. akşam yemeği yemek; wine and dine bir kimseye içkili ziyafet vermek, dining ro, dining car vagon restoran, dine out dışarıda yemek yemek, yemeğe davet etmek, dining hall yemek salonu; ziyafet vermek; günün esas yemeğini yemek veya yedirmek.
2. yemek. aksam yemegi yeme. n.yemek:v.yemek ye:prep.yemek yiyerek. n.yemek:v.yemek ye:prep.yemek yiyerek. yemekli.
3. yemek.
4. aksam yemegi yeme.
5. yemek yeme.
6. yemek yemek ye yemek yiyerek.

Etymology : Middle English, from Old French diner, from Vulgar Latin disjejunare to break one's fast, from Latin dis- + Late Latin jejunare to fast, from Latin jejunus fasting
Pronunciation : 'dIn
Function : verb
Date : 13th century

---

1. eating, supping, meal. dining\din"ing\ , n. & a. from dine, a.note: used either adjectively or as the first part of a compound; as, dining hall or dining-hall, dining room, dining table, etc.
2. from Dine, a. the act of eating dinner.
3. To eat the principal regular meal of the day; to take dinner.
4. To give a dinner to; to furnish with the chief meal; to feed; as, to dine a hundred men.
5. To dine upon; to have to eat. give dinner to; host for dinner; "I'm wining and dining my friends" have supper; eat dinner; "We often dine with friends in this restaurant".