İngilizce-Türkçe-Almanca sözlük

1. düzenini bozmak, altüst etmek, karıştırmak.
2. delirtmek. düzenini bozmak; (akli dengesini) bozmak, delirtmek. düzenini boz,karıştır. karıştır. f.
3. delirtmek. düzenini boz. dengesini bozmak, kafasını karıştırmak, çıldırtmak; rahatsız etmek.
4. ifsat etmek; delirtmek, çıldırtmak; delilik, boz, akli muvazenesizlik; rahatsız etmek, derangement düzensizlik, işine engel olmak; karıştırmak, düzenini bozmak, ihlâl etmek.
5. düzenini bozmak. (akli dengesini) bozmak. delirtmek.
6. düzenini bozmak. karıştırmak. ihlal etmek. çıldırtmak. rahatsız etmek. işine engel olmak.
7. karıştır, düzenini boz.

Etymology : French déranger, from Old French desrengier, from des- de- + reng line, row; more at RANK
Pronunciation : di-'rAnj
Function : transitive verb
Date : 1776

---

1. confuse, disorder, upset; make insane. derange\de*range"\ , v. t. [imp. & p. p. deranged ; p. pr. & vb. n. deranging.] [f. déranger; pref. dé- = dés- (l. dis) + ranger to range. see: range, and cf. disarrange, disrank.].
2. to put out of place, order, or rank; to disturb the proper arrangement or order of; to throw into disorder, confusion, or embarrassment; to disorder; to disarrange; as, to derange the plans of a commander, or the affairs of a nation.
3. to disturb in action or function, as a part or organ, or the whole of a machine or organism. a sudden fall deranges some of our internal parts.
4. to disturb in the orderly or normal action of the intellect; to render insane.
5. To put out of place, order, or rank; to disturb the proper arrangement or order of; to throw into disorder, confusion, or embarrassment; to disorder; to disarrange; as, to derange the plans of a commander, or the affairs of a nation.
6. To disturb in action or function, as a part or organ, or the whole of a machine or organism.
7. To disturb in the orderly or normal action of the intellect; to render insane.